Much ado about nothing అంటే ఇదే కదా!

రాత్రి కలలో..... తెల్లవారే లేచి నెల్లూరు బయలుదేరాలి.అందులో శుక్రవారం!తప్పకుండా తలకు పోసుకుని వెళ్ళాలి.పొద్దున్నే లేచి వంటింట్లోకి వెళ్ళాను.అత్త కూర్చుని ఉంది పొయ్యి ముందర.కుంపట్లో పెద్ద గిన్నెలో నీళ్ళు కాగుతున్నాయి.పరవాలేదు.ఇంతలోపల వేసుకోవాల్సినవి,తీసుకెళ్ళాల్సిన బట్టలు సర్దుకుని వస్తాను అని లోపలకు వెళ్ళాను.పని చూసుకుని వచ్చి చూస్తే గిన్నెలో నీళ్ళు చల్లగా ఉన్నాయి.అదేంటి?చిన్నమామ కాగిన తీసుకుని వెళ్ళిపోయడు తను స్నానం చేసేదానికి.అసలే తలకు పోసుకోవాలి.ఒక గిన్నె చాలదు.ఇది కాగేదెప్పుడు?మళ్ళీ ఇంకో గిన్నె కాగేది ఎప్పుడు?ఇట్లాకాదు అని స్నానాల గదిలోకి వెళ్ళి చూసాను.కట్టెల పొయ్యిలో నిప్పులు నివురు గప్పి ఉన్నాయి.నాలుగు కట్టె పుల్లలు వేసి విసిరాను.మంట రాజుకుంది.ఇంక ఫరవాలేదు.అండాలో నీళ్ళు పోసి వచ్చాను.ఇంట్లోకి పోయి వస్తుంటే రాముడు వంటింటి దగ్గర ఉన్నాడు.కాఫీ కోసమేమో?రేయ్!పాలు ఇంకా రాలేదు.అన్నాను.వెంటనే చిన్నమామ,పాలు ఇప్పుడే వచ్చాయి అమ్మాయి అన్నాడు.ఇంకేముంది?వెళ్ళి డికాషన్ పెట్టి,పాలు కాచాను. మళ్ళీ దొడ్లోకి వచ్చి చూస్తే నీళ్ళు ఇంకా కాగలేదు.ఇట్లాకాదు అని మూడు రాళ్ళు పెట్టి,వాటి పైన నీళ్ళ గిన్నె పెట్టి,మళ్ళీ మంట రాజేస్తున్నాను.ఇంతలో లక్ష్మీనారాయణ వచ్చాడు.వదినా!సింగు వాళ్ళ అక్కకు బాగలేదంట.నీతో మాట్లాడాలి అంటున్నాడు.ఆ అబ్బాయితో మాట్లాడి,వెనక్కి చూస్తే మళ్ళీ పొయ్యి మండడం లేదు.కోపము,అసహనము,అసంతృప్తి,విసుగు,చీదర అన్నీ చుట్టుముట్టాయి.ఇంట్లోకి వెళ్ళాను.ఎవరు చూసినా చిటమటమంటున్నాను.ఎప్పుడూ శాంతమూర్తి లాగ,మొహమాటానికి ఎందుకు నవ్వాలి?ఒక్క సారైనా నా కోపమూ,విసుగూ అందరూ చూడనీ అనిపించింది.ఇంతలో మణిమాల వచ్చి అనింది.పద్మా!పొద్దున్నే ఊరికి వెళతానంటివే!ఇప్పుడే మేమందరమూ గీజర్ వేసుకుని వేడినీళ్ళతో స్నానాలు కానిచ్చాము. నాకు దిమ్మ తిరిగి పోయింది.ఇంట్లో గీజర్ ఉంటే కట్టెల పొయ్యి మండలేదని,కుంపట్లో నీళ్ళు సల సల కాగటం లేదని పొద్దుటి నుంచీ మధ్యాహ్నం దాకా టైము వేస్ట్ చేశానా నేను?ఏడవాలో,నవ్వాలో అర్థం కాలేదు.