టైలర్ తో తంటాలు

రాత్రి కలలో... టైలర్ కి చాలా బ్లౌజు పీసెస్ ఇచ్చాను కుట్టేదానికి.తిప్పించుకుంటున్నాడు మూడు నెలల నుంచి.ఆఖరికి ఇప్పుడు తీసుకొచ్చాడు.గబగబా తీసుకుని లోపలకు వెళ్ళాను,సరిగ్గా కుట్టాడో లేదో చూసుకునేదానికి.అంక చండాలంగా కుట్టున్నాడు.రౌండుగా పై మెడ,మోచేతుల దాకా రెట్టలు,చొక్కాలాగ పొడుగ్గా ఉంది.నిజానికి మా పెద్దన్నయ్య ఫుల్ హాండ్స్ చొక్కా,చిన్నప్పుడు నేను వేసుకునేది లాగా ఉంది.ఏ కోశానా జాకెట్టు అని ఎవరూ అనరు.సర్ అంటూ బయటకు వచ్చాను.ఏందిరా!ఈ కుట్టడం?అంటూ.నేను కాదు మేడమ్ కుట్టింది.మా ఓనర్ వేరే అతని చేత కుట్టించాడు.మీరు తొందరగా కావాలని అడిగారు అని.తొందర ఏంది?నా మొహం!మూడు నెలల నుంచీ తిప్పుకుంటున్నాడు. ఇంతలో మా అమ్మాయి వచ్చింది,ఏందమ్మా?అంటూ.చూడవే!ఎట్లా భ్రష్టు పట్టించాడో!మంచి జాకెట్టు ముక్కలు ఇచ్చాను అని వాపోయాను.రేయ్!కొంచెం జాకెట్టు లాగా కనిపించేటట్లు ఆల్టర్ చెయ్యరా,దణ్ణం పెడతాను అన్నాను వాడి తట్టు మళ్ళి.అమ్మాయి అంది.అమ్మా!ఎవరికీ దణ్ణాలూ,దస్కాలూ పెట్టనక్కర లేదు.ఆల్టరేషన్ అంటే ఇంకా భ్రష్టు పట్టిస్తాడు.కనీసం పడుతున్నాయి కదా.ఇంట్లో ఉండేటప్పుడు వేసుకునేదానికి వాడేయ్యి.ఒక పని అయిపోతుంది అని ఉచిత సలహా ఇచ్చి లోపలకు పోయింది. నిజానికి నాకూ,టైలర్స్ కీ ఏదో జన్మ జన్మల శత్రుత్వం ఉందేమో అని నా ప్రగాఢ విశ్వాసం.ఎందుకంటే కరెక్టుగా సమయానికి ఇచ్చేవాడు సరిగ్గా కుట్టడు.మంచిగా కుట్టేవాడు ఆర్నెల్లకు కూడా ఇవ్వడు.వాడికి డిమాండు అంతలా ఉంటుంది.నేను మాచింగ్ కోసం ఆరాటపడను.ఏదో చీరకు ఇంకేదో జాకెట్టు...ఏది కనిపిస్తే అది వేసుకుంటాను.ఈ లెక్కన వీడు జాకెట్టు కుట్టి ఇచ్చేటప్పటికి చీర ఎప్పుడో పాత బడి పోయి ఉంటుంది.

మా ఇంటికి దారేది?

రాత్రి కలలో... నెల్లూరు నుంచి తిరుపతికి ఒక్కదాన్నే బయలుదేరాను.తిరుపతిలో కరెక్టట్ గా ఏ స్టాప్ లో దిగాలో కొంచెం డౌటు.తిరుపతి పొలిమేరలు రాగానే ఒక అమ్మాయి మూడేళ్ళ పాపను,చంకలో బిడ్డను ఎత్తుకుని,డ్రైవరు దగ్గరకు వెళ్ళి,తను దిగాల్సిన స్టాప్ చెప్పింది.నేను దిగాల్సింది కూడా అక్కడే.డ్రైవరు ఆపగానే ఆ అమ్మాయి ఇద్దరు పిల్లలతో దిగింది.ఆ అమ్మాయి వెనకల నేనూ దిగబోయాను.ఆఖరి మెట్టు ఆకాశంలో ఉన్నట్లు ఉంది,ఎత్తుగా.ఒక్క క్షణం భయం వేసింది.దిగగలనా అని.మళ్ళీ నేనే ధైర్యం తెచ్చుకున్నాను.మూడేళ్ళ పాప దిగింది.చంకలో బిడ్డతో ఉండే అమ్మాయి దిగింది.నాకేమి భయం?దిగేసాను.బస్ స్టాండులో రెండు తట్లు ఎంట్రెన్సులు ఉన్నాయి.ఏ తట్టు వెళితే మా ఇంటి తట్టు అవుతుంది?నాకు చిన్నప్పటి నుంచీ కుడి ఎడమ,దిక్కులూ మూలలు గందరగోళం.అర్థం కాదు.అందుకే ఆ అమ్మాయి వెళ్ళిన తట్టే వెళ్ళాను.ఒక్క ఆటో కూడా లేదు.మామూలు రిక్షా ఆయన కనిపించాడు.నన్ను ఎక్కించుకుని,ఐదు మైళ్ళు తొక్కాడంటే ఆరిపోతాడు.బక్క జీవిని బాథ పెట్టడం ఇష్టం లేక బేరం ఆడలేదు.కొంచెం ముందరకు నడిచాను.ఇళ్ళు కనిపించాయి.ఇద్దరు ముగ్గురు మగవాళ్ళు కనిపించారు.అడిగాను.కపిల తీర్థం కు దారి ఇటా,అటా అని.మాకు తెలియదు అన్నారు.మా ఇల్లు కపిల తీర్థం రోడ్డులో.ఎట్లా పోతే ఆ రోడ్డు వస్తుందో అర్థం కావటం లేదు.చిన్నగా ఇళ్ళ మధ్యలో పోతున్నాను.ప్రతి రెండు అడుగులకూ ఒక గుడి ఉంది.నల్ల రాతి విగ్రహాలు భలే ఉన్నాయి.చాలా మంది పొద్దున్నే తలకు పోసుకుని,గుడి ప్రదక్షిణలు చేస్తున్నారు. ఒక ఆమెను అడిగాను.కపిల తీర్థానికి ఎటు పోవాలి అని.నేరుగా పోతే మెయిన్ రోడ్డు వస్తుంది.అక్కడ కనుక్కోండి అని అనింది.చిన్నగా మెయిన్ రోడ్డు వచ్చింది.ఎదురుగా పెద్ద బిల్డింగు,బయట బోర్డు కనిపించింది.అది అడ్మినిస్ట్రేటివ్ బిల్డింగు.అక్కడ నుంచి నేరు లైను కపిల తీర్థానికి వెళుతుంది.అమ్మయ్య!అని రిలాక్స్ అయ్యాను.అక్కడే బస్ స్టైపులో కాఫీ,టీ అమ్ముతున్నారు.పెనం పైన దిబ్బ రొట్టె ఉంది.కొంచెం కాఫీ తాగి,ఇడ్లీనో,దోసెనో తిని వెళితే ఇంటికి వెళ్ళగానే వంట జోలికి పోయేపనిలేదు కదా!ఆ అబ్బాయిని కాఫీ అడిగాను.

CM గారు,వారి కోడలితో భేటీ

రాత్రి కలలో....నేను,ప్రసాదు పిల్లలను పార్కుకు తీసుకెళ్ళాము.వాళ్ళు ఆడుకుంటున్నారు.ప్రసాదు కారు ఎక్కు అని నన్ను తీసుకెళ్ళాడు.అక్కడ తాటి చెట్లు టెంకాయ చెట్లు ఏపుగా పెరిగి ఉన్నాయి.అందులో ఒక దానికి మొత్తం పూలతీగె చుట్టుకుని ఉంది పైదాకా.చిన్న చిన్న తెల్ల పూలు నక్షత్రాల్లా చెట్టు పైదాకా కనిపిస్తున్నాయి.నాకు అది చూపించేగానికి పిలుచుకుని వచ్చాడు.పిల్లలు భయపడతారు ఒంటరిగా...అని వెనక్కు వచ్చేసాము. అక్కడ చంద్రబాబు నాయుడు గారి కోడలు వాకింగ్ చేస్తుంది.నేను ఆ అమ్మాయి దగ్గరకు వెళ్ళి అడిగాను నాకు కొంచెం సహాయం కావాలని.ఇంతలో CM గారు వచ్చారు తనను పిలుచుకుని వెళ్ళేదానికి.నన్ను చూసి ఏమి కావాలి అన్నారు.నేను చెప్పడం మొదలుపెట్టాను.సర్,నేను 1976లో రిసర్చ్ లో చేరాను.role of growth promoters and growth retardants in cucurbutacea...నా ప్రాజెక్ట్.1977లో UGC ఫెలోషిప్ వచ్చింది.కానీ 1978లో బాంకు ఉద్యోగం వచ్చింది అని మానేసాను.నేను కంటిన్యూ చేయాలంటే యూనివర్సిటీ వాళ్ళు ఒప్పుకోవడం లేదు.మీరు ఒకమాట చెప్పారంటే చాలు.నేను రిసర్చ్ కంటిన్యూ చేసుకుంటాను.నా దగ్గర అన్ని సర్టిఫికేట్లు ఉన్నాయి.UGC సాంక్షన్ లెటర్ తప్ప.కావాలంటే రేపు పొద్దున మీ ఇంటికి తీసుకు వచ్చి చూపిస్తాను. అలాగే పొద్దున్నే,పరగడుపున వెళ్ళాను.వాళ్ళంతా ఇంకా రెడీ కూడా కాలేదు.వాళ్ళతోటి నాకు ఉప్మా పెట్టారు,తినమని.ప్పపంచమంతా,ప్రతి ఇంట్లో పొద్దున ఉప్మానే చేసేటట్లు ఉంది.తొందరగా అయిపోతుందని.ఇంతలో మైథిలి ఫోన్ చేసింది...ఇంట్లో టిఫిన్ ఉంటే వస్తాను మేడమ్ అంటూ.సరే రా!అందరమూ కలిసి ఉప్మా తిందాము ..అని అన్నాను.

ఎర్రటి సరిగె అంచు వెంకటగిరి చీరలో అత్త

ఈ మధ్య big island,hawaii కి వెళ్ళాము.విమానాశ్రయం నుంచి బయటకు వచ్చి,బస్ స్టాప్ దగ్గరకు వెళుతున్నాము.అర్థరాత్రి అయింది.పిల్లలు భరిణె పురుగులను చూసారు.కొన్ని పెద్దవి ఎగురు తున్నాయి.వీళ్ళు కెవ్వు కెవ్వు మంటూ పరుగులు...వాళ్ళ పైన ఎక్కడ వాలతాయో అని.నిన్నంతా పాత ఫోటోలు చూస్తున్నాను..।అమ్మ వాళ్ళ ఇంట్లో వరలక్ష్మీ వ్రతమూ,అత్తతో మా ఫోటోలు. రాత్రి కలలో...।నెల్లూరు లోని మెడ్రాసు బస్ స్టాండు ఇంట్లో అందరమూ ఉన్నాము.దొడ్డి తట్టు వెళ్ళి చూసాను.కాలు ఆనించేదానికి వీలు లేకుండా భరిణె పురుగులు.ఓ యమ్మో!ఇవి ఇంట్లోకి ఏమైనా వచ్చాయా అని వెనక్కి తిరిగి చూసాను.హమ్మయ్య!ఇంట్లోకి రాలేదు.జాగ్రత్తగా చెప్పులు వేసుకుని,ఇంటి ముందర తట్టుకు బయలు దేరాను.అందరూ అక్కడే ఉన్నారు.వాసు అన్నాడు.వదినా!ఈ సారి అందరికీ సర్ప్రైజ్.నేను ఎక్కువ మాట్లాడను అనుకుంటారు కదా!అలా అని పట్టు శాలువా కప్పాడు నాకు.వదినకు చీర,జాకెట్టు తాంబూలంలో పెట్టి ఇవ్వు అని జానకితో అన్నాడు.నేను అన్నాను.మరీ వీథిలో,బయట ఎందుకులే,లోపల ఇద్దువుగానీ జానకి అని.అందరమూ తలుపూరు బయలు దేరుతున్నాము.అత్త కొత్త సరిగంచు ఎర్ర వెంకటగిరి చీర,ఎర్ర జాకెట్టు వేసుకుని వచ్చింది.భలే ఉంది.మెరిసి పోతూ ఉంది.అత్తా!మనము తలుపూరు వెళ్ళి,అక్కడ కదా వరలక్ష్మీ వ్రతం చేసుకునేది.ప్రయాణంలో చీర నలిగి పోతుంది కదా!అని అన్నాను.పరవా లేదులే,అమ్మాయి.అనవసరంగా ఇంకో గంట లేచు అవుతుంది అని ఒకేసారి రెడీ అయ్యాను అని అత్త అంది.

ISC realisation అర నిమిషంలో

రాత్రి కలలో... బ్రాంచ్ కి కొత్త మేనేజరు వచ్చాడు.కాఫీకని లంచ్ రూముకి వెళితే కలిసాడు.ఇద్దరమూ హాయ్ అనుకుని,మాట్లాడుకున్నాము.అట్లానే మాట్లాడుకుంటూ సీటు దగ్గరకు వచ్చాను.నలుగురు కొలీగ్స్ నా వెనకల అంటున్నారు.ఎవరు వచ్చినా మొదట ఫ్రెండు చేసుకుంటుంది అని.నేరుగా వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్ళి అన్నాను.నేను రోజీ చీక్సు,ఫెయిర్ స్కిన్ లా కాదు.నేను మెలికలు తిరగడం,మందగమనలా కాదు.అందరినీ సమానంగా చూస్తాను.IQ,తెలివితేటలతో ఫ్రెండ్సు చేసుకుంటాను.చిన్న సైజు సంభాషణ చెప్పి,నా సీటు దగ్గరకు వెళ్ళాను.కస్టమరు ISC(inward sights for collection) ఇంటిమేషన్ లెటరు పట్టుకొచ్చాడు.తీసుకుని చూసాను.పాత ఇన్స్ట్రుమెంటు లాగుంది.పాత రిజిస్టరు వెతికి,చూసాను.నంబరు 82,అమౌంటు రూ.1066/.కనిపించింది.రౌండు చేసి,డేట్ ఆఫ్ రియలైజేషను వేసాను.వెంటనే చలాను రాసిచ్చాను.అతను చాలా ఖుష్!తొందరగా చేసిచ్చానని.తాంక్స్ చెప్పి వెళ్ళాడు.

కాలేజీ కెళ్ళాలంటేనే కష్టాలు

రాత్రి కలలో.... పొద్దున లేచి కాలేజీకని హడావుడిగా రెడీ అవుతున్నాను.గబ గబా మెట్లు దిగి బయలుదేరాను.మునిసిపల్ ఆఫీసు దగ్గరకు వస్తున్నాను...ఇంతలో కాలేజీ బస్సు రై రై అంటూ దూసుకుని పోయింది.స్టాప్ లో ఎవరూ ఉన్నట్లు లేరు.అందుకే ఆగినట్లు లేదు.ఆటో స్టాండు దగ్గరకు వెళ్ళాను.SPW కాలేజీకి ఎంత అని అడిగాను.ఐదు వందలు అన్నాడు.నిన్నటి దాకా పది రూపాయలకే వచ్చారుకదా!ఆఖరుకు మూడు వందలకు ఒప్పుకున్నాడు.ఇంతలో పక్కనే ఉన్న ఇంకో ఆటో అతను రెండు వందలకు వస్తాను అన్నాడు.సరే అంటే ఇక్కడే ఉండండి.నా ఆటో తెస్తాను అని వెళ్ళాడు.మిగిలిన వాళ్ళంతా భయపెట్టారు.వాడికి అసలు లైసెన్ను లేదు.అసలు ఆటో కూడా వాడిదికాదు అంటూ.కానీ నేను ఆ ఆటోలోనే ఎక్కాను.ఆటో దేవేంద్ర తియేటరు దగ్గరకు రాగానే,నా దగ్గర డబ్బులు అస్సలు లేవని గుర్తొచ్చింది.గబక్కని ఆటో ఆపి,ఇంటికి పరుగెత్తాను.వీథిలో వాళ్ళందరూ చూస్తున్నారు..కాలేజీకి పోకుండా ఇంటికి ఎందుకు వెళుతున్నాని.ఏమ్మా?ఏమైంది?అని అడిగింది అమ్మ. అమ్మకు చెప్పాను ఆటోకు రెండు వందలు అడిగారు అని.అమ్మ నా పర్సులో ఏభై రూపాయల కాగితాలు కొన్ని కుక్కింది.పెరుగన్నం డబ్బాలో పెట్టిచ్చింది.మరీ ఎక్కువ కదమ్మా ఆటోకి రెండు వందలు అంటే.యాభైకో,వందకో వస్తారేమో అడుగు అంది అమ్మ.సరే అని కిందకు పరుగులు తీసాను.వీథి చివర రోడ్డుకు ఆటు పక్కన ఆటో కనిపించింది.పిలిస్తే వచ్చాడు అతను.దగ్గరకు వస్తే అది ఆటో కాదు.కారు,టాపు కూడాలేదు.SPW కి వెళ్ళాలి.కారు అంటే ఎక్కువ కదా అని అన్నాను.వందకు వస్తావా అని అడిగితే సరే అని ఎక్కించుకున్నాడు.చిన్నగా,ఎవరు కనిపించినా ఆగుతూ,ఎక్కుతారా అని అడుగుతూ పోతున్నాడు.

Much ado about nothing అంటే ఇదే కదా!

రాత్రి కలలో..... తెల్లవారే లేచి నెల్లూరు బయలుదేరాలి.అందులో శుక్రవారం!తప్పకుండా తలకు పోసుకుని వెళ్ళాలి.పొద్దున్నే లేచి వంటింట్లోకి వెళ్ళాను.అత్త కూర్చుని ఉంది పొయ్యి ముందర.కుంపట్లో పెద్ద గిన్నెలో నీళ్ళు కాగుతున్నాయి.పరవాలేదు.ఇంతలోపల వేసుకోవాల్సినవి,తీసుకెళ్ళాల్సిన బట్టలు సర్దుకుని వస్తాను అని లోపలకు వెళ్ళాను.పని చూసుకుని వచ్చి చూస్తే గిన్నెలో నీళ్ళు చల్లగా ఉన్నాయి.అదేంటి?చిన్నమామ కాగిన తీసుకుని వెళ్ళిపోయడు తను స్నానం చేసేదానికి.అసలే తలకు పోసుకోవాలి.ఒక గిన్నె చాలదు.ఇది కాగేదెప్పుడు?మళ్ళీ ఇంకో గిన్నె కాగేది ఎప్పుడు?ఇట్లాకాదు అని స్నానాల గదిలోకి వెళ్ళి చూసాను.కట్టెల పొయ్యిలో నిప్పులు నివురు గప్పి ఉన్నాయి.నాలుగు కట్టె పుల్లలు వేసి విసిరాను.మంట రాజుకుంది.ఇంక ఫరవాలేదు.అండాలో నీళ్ళు పోసి వచ్చాను.ఇంట్లోకి పోయి వస్తుంటే రాముడు వంటింటి దగ్గర ఉన్నాడు.కాఫీ కోసమేమో?రేయ్!పాలు ఇంకా రాలేదు.అన్నాను.వెంటనే చిన్నమామ,పాలు ఇప్పుడే వచ్చాయి అమ్మాయి అన్నాడు.ఇంకేముంది?వెళ్ళి డికాషన్ పెట్టి,పాలు కాచాను. మళ్ళీ దొడ్లోకి వచ్చి చూస్తే నీళ్ళు ఇంకా కాగలేదు.ఇట్లాకాదు అని మూడు రాళ్ళు పెట్టి,వాటి పైన నీళ్ళ గిన్నె పెట్టి,మళ్ళీ మంట రాజేస్తున్నాను.ఇంతలో లక్ష్మీనారాయణ వచ్చాడు.వదినా!సింగు వాళ్ళ అక్కకు బాగలేదంట.నీతో మాట్లాడాలి అంటున్నాడు.ఆ అబ్బాయితో మాట్లాడి,వెనక్కి చూస్తే మళ్ళీ పొయ్యి మండడం లేదు.కోపము,అసహనము,అసంతృప్తి,విసుగు,చీదర అన్నీ చుట్టుముట్టాయి.ఇంట్లోకి వెళ్ళాను.ఎవరు చూసినా చిటమటమంటున్నాను.ఎప్పుడూ శాంతమూర్తి లాగ,మొహమాటానికి ఎందుకు నవ్వాలి?ఒక్క సారైనా నా కోపమూ,విసుగూ అందరూ చూడనీ అనిపించింది.ఇంతలో మణిమాల వచ్చి అనింది.పద్మా!పొద్దున్నే ఊరికి వెళతానంటివే!ఇప్పుడే మేమందరమూ గీజర్ వేసుకుని వేడినీళ్ళతో స్నానాలు కానిచ్చాము. నాకు దిమ్మ తిరిగి పోయింది.ఇంట్లో గీజర్ ఉంటే కట్టెల పొయ్యి మండలేదని,కుంపట్లో నీళ్ళు సల సల కాగటం లేదని పొద్దుటి నుంచీ మధ్యాహ్నం దాకా టైము వేస్ట్ చేశానా నేను?ఏడవాలో,నవ్వాలో అర్థం కాలేదు.